Абдрашит Түлкібай

https://youtu.be/cKqRoUSTHb0?si=WBc4T1GMbkJP6wou

Человеческий потенциал безграничен… Нет

Травмы неизбежны, потому что человек не способен меняться или получать опыт без них, они непосредственные участники нашей жизни Даже если бы вы прожили идеальное детство, вы бы от идеальности получили травму

Күнә жасағанда любой адам ішінен қынжылады, өйткені дұрыс емес екенін түсінеді Енді ол қынжылыстан 2 жолмен шығады адам, біріншісі тәубеге келіп, екіншісі - арғы дүниені жоққа шығарып, өзінің күнәсін ақтап алу арқылы … Сол үшін сенбеуде емес мәселе, күнәнің күнә екенін білуде! Осының өзі дәлел емеспе?

Травма - денеде, мидың тревога беруі - ол будильник “отложенный” сияқты

Вот осы цепенение болған кезде мысал үшін хайуандар дірілдеп денесінен шығарып тастайды, адам сақтап қалады Шешім: проживание денемен Болған кезде болмаса еске түскен кезде уақыт беріп шынайы денемен сезініп, қорқынышты жылап шығарып тастау қажет, жыламасаңда дене өзі береді неше түрлі реакция, вот сонын шығуын беру керексің, травма қалып кетпес үшін

Травма именно денеде сақталады, ми соны қайта қайта шығара береді, бірбәлесін қылшы деп, құрт деп Анау до конца өшпеген будильник сияқтығой

Именно цепенение болған кезде - денеде травма қалып кетеді

Бей или беги - реакциясы барғой, резкий қорқыныш болған кезде мидың беретін реакциясы Бірақ тағы бір реакция бар, ең қауіпті Ол “цепенение” - қатып қалу, стрессте барлығы қаша бермейді, қатып қалатындар да бар, осы реакцияны не істейміз?

Всегда легче сдаться, ну так сдайся, только не проблемам, а Аллаху